ά τ

μ α

α ν

τ α

Σ

ε ι

ν ς

μ κ

α ύ

κ

ς σ

υ τ

ο α

λ μ

κ

α κ

ν ά

α μ

τ ν

ά

ύ κ

κ ν

ς ο ς

ι υ ςς

ε ς κύκνου

και κλαίγαμε, αδιάκοπα σαν μηχανές.

γίναμε μηχανές κλάματος.

Το χάραμα του φου

από το αντίσκηνο

στην Πόλιν της Χρυσοχούς

είτε από τον θάλαμο 29Α

της Ευαγγελίστριας

το μοιράζεσαι

με αυτούς που δεν ξύπνησαν ακόμα

και ακόμα πιο απλόχερα

με αυτούς που δεν θα το ξαναδούν.

Δ.Α

9Φεβρουαρίου 2012

εσμίξαν τα φρύδκια μου,

ξεροκαταπίννω συνέχεια,

εν πολλή ησυχία στο δωμάτιο μου.

τα λεπτά περνούν αργά.

περνούν αργά τα λεπτά.

αργά περνούν τα λεπτά.

το ρολόι μου δείχνει την ώρα στην χώρα που είσαι.

υγ. εξισμίξαν

ιφ όνλυ, ιφ όλγουέις, ιφ έβερ

αν ήσουν όπως τις άλλες,

απλά τα πράγματα,

εν θα εδούλεφκε,

επειδή,

εγώ εσένα θέλω,

τζαι άφησμε να παραπονιέμαι

ώρες ώρες σαν πόψε.

αν ήμουν όπως τους άλλους,

που ώρες ώρες είμαι,

εν επειδή εν αντέχω να είμαι

μακρυά σου.

τα παράπονα μου,

που τα απόψε,

θα τα βγαζω μόνο σε γραμμένες λέξεις,

επειδή τζαι τούτες οι άνοστες

πρἐπει κάποτε να δουλέψουν

Aν το πάτωμα του δωματίου συναισθημάτών μου ήταν παρκέ καρυδκιάς

εννά σε άφηνα να παρκάρεις την μερσεντές σου μέστην μέση