Κ. Κ

Ειναι καιρος να φανερωσω την τραγωδια μου. Το μεγαλυτερο μου ελαττωμα σταθηκε η αχαλινωτη περιεργεια μου, η νοσηρη φαντασια και η προσπαθεια μου να πληροφορηθω για ολες τις συγκινησεις, χωρις τις περισσοτερες, να μπορω να τις αισθανθω. Τη χυδαια ομως πραξη που μου αποδιδεται τη μισω. Εζητησα μονο την ιδεατη ατμοσφαιρα της, την εσχατη πικρια. Ουτε ειμαι ο καταλληλος ανθρωπος για το επαγγελμα εκεινο. Ολοκληρο το παρελθον μου πειθει για αυτο. Καθε πραγματικοτης μου ηταν αποκρουστικη.

Ειχα τον ιλιγγο του κινδυνου. Και τον κινδυνο που ηρθε τον δεχομαι με προθυμη καρδια. Πληρωνω για οσους, καθως εγω, δεν εβλεπαν κανενα ιδανικο στη ζωη τους, εμειναν παντα ερμαια των δισταγμων τους, η εθεωρησαν την υπαρξη τους παιχνιδι χωρις ουσια. Τους βλεπω να ερχονται ολοενα και περισσοτεροι μαζι με τους αιωνες. Σ᾽αυτους απευθυνομαι.

Αφου εδοκιμασα ολες τις χαρες!!!ειμαι ετοιμος για ενα ατιμωτικο θανατο. Λυπουμαι τους δυστυχισμενους γονεις μου, λυπουμαι τα αδελφια μου. Αλλα φευγω με το μετωπο ψηλα. Ειμουν αρρωστος. 

Σας παρακαλω να τηλεγραφησετε, για να προδιαθεσει την οικογενεια μου, στο θειο μου Δημοσθενη Καρυωτακη, οδος Μονης Προδρομου, παροδος Αριστοτελους, Αθηνα.

Κ.Γ.Κ

Υ.Γ Και για να αλλαξουμε τονο. Συμβουλευω οσους ξερουν κολυμπι να μην επιχειρησουν ποτε να αυτοκτονησουν δια θαλασσης. Ολη νυχτα αποψε επι δεκα ωρες, εδερνομουν με τα κυματα. Ηπια αφθονο νερο, αλλα καθε τοσο, χωρις να καταλαβω πως, το στομα μου ανεβαινε στην επιφανεια.

Ορισμενως, καποτε, οταν μου δωθει η ευκαιρια, θα γραψω τις εντυπωσεις ενος πνιγομένου.