φρύδια-φωλιές-σύννεφα

έκανα την ειρήνη μου με τα πεύκα
έδωσα σημασία στις σημασίες
κύλισα τα δάκτυλά μου
πάνω στις ραχοκοκκαλιές τους
ανατρίχιασαν και τα ξερόκλαδα
με ρώτησαν και τους αφηγήθηκα
ιστορίες για τις ρυτίδες μου
για τα κύματα που πνίγουν
την λαλιά μου και γι'αντάλλαγμα
μου έμαθαν το μυστικό 
τραγούδι των κορμών τους.

και σαν αφηρημένος γείτονας
εποχή με εποχή
αμέλησα και κόψαμε 
και την καλημέρα
και μέσα στα φρύδια μου έκαναν
φωλιές τα σύννεφα μου
όλα τα στραβά τα μάζευα καυσόξυλα
και όταν άκουσα πως μ'άφησες
δεν έβρισκα λόγο
να μείνω πλέον εκεί
αλλά πίστεψα ξανά
μόλις είδα μέσα στην φωτιά
τουλίπες.

44 βήματα βορειοδυτικά

περπατώντας από το σπίτι σου στο σπίτι μου,
πέρασαν χίλιες εποχές
-τρόπος του λέγειν-
σκέψεις μόνο άλλαξαν.

κοίταξα ψηλά τον ουρανό,
γύρεψα να δω αστέρια να πέφτουν
να κάνω μια ευχή,
να μου έρθει και κανένα στο κεφάλι
να αλλάξω μυαλά.

αφού ξέρω πως κάνω λάθη
αλλά δεν μ’αλλάζω
μην κερδίσουν οι άλλοι,
δεν μ’αλλάζω επειδή
με συνήθισα έτσι.

σαραντατέσσερα βήματα μετά,
έξω από την πολυκατοικία
έστριψα ένα τσιγάρο,
κατέβασα στους πνεύμονές μου
κάτι πικρό και την ιδέα σου.

έκανα πως ένιωσα καλύτερα,
δεν ένιωσα τίποτα,
δεν μίλησε κανείς.

μόνο σκέφτομαι τέτοιες ώρες
καθισμένος στο πεζοδρόμιο,
πόσο μου έλειψε η μούσα της στεναχώριας,
και όπως οι εποχές αλλάζουν,
-ξέρω πως τέτοιες ώρες πρωτότυπος δεν γίνομαι-
σαν και αυτές και η αυτή η μίζερη
πάει και έρχεται.

10

πίσω απ'την βιτρίνα του νυχιού ηλιοβασίλεμα.

πότε θα νυχτώσει

να πάμε σπίτια μας;

Κόμπρες

Με φόντο λευκούς αμμόλοφους στην Νεβάδα
κλωτσά ξερόκλαδα ο αέρας.
Iδια νύχτα σαν την χθεσινή
το φεγγάρι στη γνωστή του θέση
και συ φαρδύς πλατύς στο χώμα
απλώνεις τα ξερά σου.

Δυο φίδια περνούν γλυφτά
απ'τα πλευρά σου
τώρα ξέρεις τι εννοούν όταν λένε
με έλουσε κρύος ιδρώτας
δίψας. Κοιτάς αριστερά
τους κάκτους που στεγνώσανε.

Στα χείλη ψελλίζεις φιλοσοφίες
μα όλα σε αγνοούν. Έως και τα
φίδια που με το αεράκι βοηθό
τραβήξανε παράλληλες καμπυλωτές
γραμμές στην άμμο.

Κοίτα τα πως φεύγουν. Κοίτα
τι σέρνουν από πίσω. Πήραν
το αλφάβητο μαζί τους.
Πήραν το ζήτα πήραν το ωμέγα
αλλά άφησαν το ήττα,
vα το φας, vα ξεδιψάσεις.

Vgazw gantia- vgazw matia

kai epeidi me merikous merikous

epivaletai, nai gamw tin pisti sou,

na katevenoume epipeda,

spazw parathuro kai pidaw

ton auxena sou simadeuw me 

to pelma mou.

Eisai pio asimanti kai apo myga

madame...

Γράφε τι θα σου πω

Τραπεζίτης καρχαρία. Ούτε να το σκεφτείς.
Έντερο φάλαινας. Δύσκολα.
Χαίτη Πήγασου. Δεν το βλέπω.
Πυγολαμπίδες. Ίσως.







Ψιτ˚

είμαστε στο εστιατόριο∙ παραγγείλαμε φεγγαρόσκονη
έλα.

Αγουροκοιμισμένος

Τα πουλιά σκορπισμένα
σαν τα φρούτα∙
τρώω κουνουπίδι για πρωινό
νομίζω κάτι λείπει από το καθιστικό μου∙
σαν σαλάτα μοιάζει ο ουρανός.
γαμώτο.